Een eerste impressie...

Het festival begon vrijdagavond met een lekker zonnetje. De echte liefhebbers hadden die middag hun tentje al opgezet op de naastgelegen camping. Het festival kon beginnen. ‘Dance’ was het centrale thema op deze eerste avond, waarop vooral Kat DeLuna en Blitz the Ambassador de grote publiektrekkers waren.

De tweede dag van dit ‘groene’ festival dat vooral gedragen wordt door enthousiaste vrijwilligers en muziekliefhebbers, begon met druilerig regenweer en donkere luchten. Jammer, maar we lieten onze dag er niet door bederven. Rond half twee druppelden de eerste bezoekers binnen en kon het feest weer beginnen. Er viel genoeg te genieten: lekkere hapjes en drankjes, een heus salsapaleis voor de dansfanaten, diverse dj’s, een jam stage, dansinitiaties en nog veel meer. Maar uiteindelijk ging het natuurlijk vooral om de optredens. En daar zaten aardig wat pareltjes tussen.

Zo was er het Orchestre Poly-Rythmo de Cotonou uit Benin, die met hun swingende multi-ritmes en pittige blazerssectie een veelal pittig tempo aanhielden. Ook de band Aníbal Velásquez y los Locos del Swing had de vaart erin. Helaas lag Aníbal zelf die dag nog in het ziekenhuis, maar broer José verving hem met verve. Met hun eigenzinnige interpretatie van de traditionele vallenatomuziek, zetten ze de boel danig op zijn kop. Beide groepen traden overigens voor het eerst op in België. Ook volbloed Rastafari Bushman maakte indruk met zijn geweldige stemgeluid en energieke optreden. Tegen de avond stroomde het terrein vol met fans die speciaal kwamen voor de top-optredens van Third world, Juan Luis Guerra y 4:40 en Calle 13. Een superprestatie van de organisatie om op één avond zoveel grote namen neer te zetten!

Third World gaf een geweldig energieke show, een mix van Jamaicaanse reggae en Afrikaanse ritmes, met de geweldige stem van Bunny Rugs en de cellosolo’s van Cat Coore. De show werd professioneel neergezet met zeer veel afwisseling in de nummers en ruimte voor instrumentale solopartijen.

Met het optreden van Juan Luis Guerra bereikte de avond zijn hoogtepunt. Deze grootheid, die de bachata en merengue vernieuwde, stond daar te midden van zijn fans en gaf een bijna twee uur durende grootse en ontroerende show. Hij zong de ene na de andere hit voor zijn fans, of liever gezegd met zijn fans. Want jong en oud, latino en Europeaan, iedereen kende zijn liedjes en zong mee. Eén brok emotie en vooral één groot feest! En wie er na dit geweldige concert nog niet genoeg van had, kon nog door met Calle 13 uit Puerto Rico. Ze gingen er flink op los, met snoeiharde, maatschappijkritische teksten. Een waardige afsluiting van de zaterdagavond.

De zondag begon heel toepasselijk met een zonnetje. Het was de laatste dag van het festival, maar zeer zeker niet de minste. Opnieuw presenteerde zich een grote verscheidenheid aan groepen. Uit Angola was daar de charismatische zanger Bonga. Met zijn hese, krachtige stem bezorgde hij menigeen kippenvel tijdens een mooi en ingetogen concert. Daarna beklommen Meta & the Cornerstones het podium, met hun aanstekelijke en dansbare Senegalese rootsreggae. De torenhoge leadzanger Meta Dia stal vele harten met zijn bijzondere en vooral positieve uitstraling. Hij genoot zichtbaar van zijn eerste optreden in Europa, net als zijn publiek.

Latin-ska band Los de Abajo uit Mexico had wel zin in een feestje, en eindigde feestend tussen het dansende publiek. Intussen hadden de salsaliefhebbers al een plaatsje gezocht voor het grote podium in afwachting van het optreden van de zeer populaire Manolito y su Trabuco uit Cuba. Een 10-koppige band met Manolito Simonet achter de keyboards, een spetterende blazersectie, en drie goden, die het publiek al dansend en zingend in hoger sferen brachten.

Alsof dit nog allemaal nog niet genoeg was, kwam als grote afsluiter de legendarische Jimmy Cliff uit Jamaica met zijn reggae- en soulband. Gehuld in een oranje gewaad en een glanzende kroon stond daar de man wiens nummers we allemaal kennen, maar waarvan we niet altijd weten dat ze door hem zijn geschreven en gearrangeerd: Jimmy Cliff, acteur, zanger, danser, performer, arrangeur en nog veel meer. Bekende nummers als ‘Wonderful World’, ‘You can get it if you really want’, ‘Many Rivers to cross’, ‘Reggae Night’ en vele andere hits kwamen voorbij stormen. Onvermoeibaar bracht hij vol enthousiasme zijn sociaal geëngageerde teksten. Een super showman, met intense liefde voor de muziek. Waarschijnlijk is dat wat hem zo jong en dynamisch houdt. Voldaan door alle mooie muziek en de onvertogen gezellige sfeer kunnen we terugkijken op een geweldig festival met een uiterst gevarieerd aanbod van wereldmuziek op de verschillende podia van dit 13e Afro-Latino festival in Bree. Met dank aan al die geweldige muzikanten, de programmeurs en niet te vergeten de vele hardwerkende vrijwilligers, die zich zo hebben ingezet om dit internationale festival tot een succes te maken.

Graag zijn we er volgend jaar weer bij!

Redactie Latin E-magazine
Michele van den Heuvel
Caroline Bergwerf