Hoe zou jij je muziek zelf beschrijven?
De reden dat ik deze muziek maak... Ik zal proberen het simpel uit te leggen. Ik ben opgegroeid in Senegal en ik behoor tot twee verschillende stammen, de Fulani en de Wolof. Toen ik opgroeide, heb ik veel strijd tussen de verschillende stammen gezien en mensen die daardoor naar een bepaalde kant werden gedwongen. Ik wilde dus een boodschap uitdragen van vrede, liefde en harmonie, vanwege alle problemen waar Afrika mee kampt. En om Afrika te verenigen moet je onderaan beginnen, bij de zaadjes, dus bij die stammen die elkaar al zolang in de haren vliegen. Ik wilde eerst schrijver worden en gedichten schrijven, maar in 2002 begon ik met rappen, en verhuisde ik naar New York. Daar ben ik begonnen met gitaarspelen en zo heb ik mijn schrijverschap meeverhuisd naar de muziek. Zo is het allemaal begonnen.

Dus ook al woon je in New York, je zingt nog steeds over wat er in Afrika aan de hand is.
Ja, maar ik woon natuurlijk wel in New York en ik vertel graag verhalen op basis van wat er om mij heen gebeurt.

Merk je dat je muziek invloed heeft in Senegal? Wordt er daar naar geluisterd?
Een beetje door de mensen die Engels spreken. Ik heb mijn basis in New York, dus ik moet in het Engels zingen om die basis te versterken. Dat kan ik dan later mee naar huis nemen.

Maak je vertalingen voor de mensen in Senegal?
Jazeker! Ik heb een aantal nummers in mijn eigen taal, dus in Senegal zing ik in het Frans, in het Wolof en in het Engels en het Fulani.

Wanneer ben je begonnen met zingen?
Toen ik naar New York verhuisde, in 2002. Toen ben ik me echt gaan concentreren op het zingen en gitaarspelen.

Waarom denk je dat je zo succesvol bent? Want er zijn nogal wat mensen die zingen en gitaar spelen in New York.
Eigenlijk zijn de mensen om me heen de grootste motivatie. Toen ik pas in New York kwam durfde ik niet zo goed te zingen en Engels te spreken, vanwege de uitspraak. Soms schreef ik teksten, maar die liepen dan niet lekker. Maar als mensen op mijn werk me een beetje in mezelf hoorden zingen, dan zeiden ze “Hé, je hebt een mooie stem!”. En dat was de motivatie die ik nodig had.

En op een dag ging ik een vriend opzoeken die in een reggaeband zat, en ik jamde een beetje mee. Toen vroegen ze of ik deel wilde uitmaken van de band, dus ik zei: “Okay”. Ik vond het helemaal geweldig, en na een tijdje wilde ik heel graag een eigen band hebben. En toen ging het balletje rollen.

En wat wil je allemaal nog bereiken?
Op het ogenblik ben ik vooral nog aan het leren. Het is een beetje moeilijk te omschrijven, maar voor nu laat ik me maar meeslepen en kijk ik wel waar het toe leidt. Maar ik probeer vast te houden aan mijn concept van ‘peace, love and harmony’ en verhalen te vertellen die mensen aanspreken.

Zijn er artiesten waar je graag mee zou samenwerken?
Ik zou graag samenwerken met grote artiesten met een positieve mentaliteit. Ik ben erg met het concept van positieve muziek bezig. Dus iedereen die daar ook mee bezig is, waarom niet. We moeten dingen met elkaar delen. Het maakt niet uit of je rock of iets anders zingt, als het positief is en het heeft een boodschap, dan doe ik graag mee.

Die combinatie van verschillende stijlen zo ook weer bijzonder kunnen zijn. En er is keuze genoeg in New York.
Ja, heel veel keuze, heel veel plaatsen waar je live muziek kunt gaan luisteren, en inspiratie kunt opdoen. Er wordt heel wat gejamd.

Ben je al teruggeweest naar Senegal om daar op te treden?
Twee jaar geleden, negen jaar na mijn vertrek ben ik voor het eerst teruggegaan en dat was hoog tijd. Mensen zeiden tegen me “Joh, je bent wel veranderd”. Want toen ik wegging was ik een stuk jonger, maar door weg te gaan uit Senegal ben ik mijn land wel beter gaan begrijpen. Want soms moet je weggaan, afstand nemen, om het hele plaatje te zien. Om de religie te begrijpen en alles wat er speelt. De goede en de slechte dingen. Je gaat dingen vergelijken, en zo leer je veel.

Dus eigenlijk heeft je vertrek je goed gedaan, een betere kijk op Senegal gegeven.
Absoluut. En als ik dan weer terug ga naar New York, dan voel ik me weer helemaal opgeladen. Dus toen ik weer terugging naar New York, kon ik ook weer beter bepalen welke kant ik opwilde. Ik kon zien wat ik fout of goed deed. Heel leerzaam. Echt een leerproces.