Dulce Pontes mag dan wel samen met Madredeus
verantwoordelijk zijn voor de revival van de
fadomuziek, tijdens haar twintigjarige carrière
bewees ze veel meer in haar mars te hebben. Op haar meest recente dubbel-cd ‘Momentos’
presenteert ze al haar invloeden in een aantal zeer emotionele opnames, live en in de studio, van zowel oud(er) als nieuw werk.
Na een korte popcarrière brak ze in 1993 artistiek door met de indrukwekkende cd ‘Lágrimas’, een gedurfde mengeling van fado, klassieke muziek, pop en muzikale invloeden vanuit alle
windstreken. Aan de basis van haar muziek
liggen traditionele liederen die ze een unieke
klankkleur en verrassend arrangement meegeeft.
In haar muziek vindt men naast de Portugese
basis ook Afrikaanse, Bulgaarse, Arabische en
Braziliaanse accenten. Als een ware polyglot (Dulce zingt onder andere in het Portugees,
Engels, Spaans, Italiaans, Grieks, Arabisch,
Gallisch en het Mirandees) en gewapend met haar melancholische stem trekt ze wereldwijd
volle zalen.
Pontes werkte samen met grootheden als
Caetano Veloso, José Carreras, George
Dalaras, Marisa Monte, Carlos Núñez, The
Chieftains, Andrea Bocelli en Ennio Morricone zonder daarbij haar eigenheid te verliezen. Voor de ‘Momentos tour’ heeft ze een indrukwekkende groep rond zich verzameld:
Davide Zaccaria op cello, Óscar Viana op hobo en Engelse hoorn, Luís Pontes op akoestische
gitaar, Fred Gato op akoestische bas, João Lima op Portugese gitaar, Fernando Silva op
Portugese gitaar, Joxan Giokoetxea op
accordeon en João Ferreira op percussie.
Wanneer de zangeres en haar groep op 5 april 2011 hun melancholisch lied zullen inzetten, zal geen enkele ziel onberoerd blijven. Echte ontroering is een zeldzaam goed; de plaatsen in Bozar zijn dat ook.
Optreden: Paleis voor Schone Kunsten - Brussel | april 2011
